Κορυφαία Εργαλεία Παραγωγής Υπεροπτικού Περιεχομένου

Η σάρκα σάρκα γυρεύει. Μονάχα η γης τη σμιλεύει. Όπου πατάει εκεί χορεύει. Αναστατώνει, δεν συμμαζεύει. Αγνοεί πως κινδυνεύει. Αφού με φωτιά συγγενεύει. Θα συνεχίσει, έτσι πιστεύει, να μένει όρθια για να ληστεύει. Σκόνη που ο χρόνος σωριάζει. Δεν της ταιριάζει. Μα δεν τη νοιάζει. Φτάνει μόνο να κάνει χάζι. Επιθυμίες, σκέρτσα και νάζι. Ξέρει να τρέχει και δεν προσέχει. Τις λακκούβες ο δρόμος που έχει. Τσαλαβουτάει μες στα λασπόνερα. Βρίσκει τα βήματά της παμπόνηρα. Χαριεντίζεται πως κάνει όνειρα. Κι όταν εκείνα γίνονται άμμος, τάχα πεισμώνει, φωνάζει “Vamos!”. Τη γοητεύουν -όπως χάσκει σαν χάνος- τα πουρνάρια κι όχι ο γάμος.

Έχει μάθει ό,τι γουστάρει στο χέρι λαθραία να βάζει κι αν σκουντουφλά φρικτά να γκρινιάζει. Δεν χαμπαριάζει, αν δεν την πιάσεις. Να τη σφίξεις, να την ντροπιάσεις. Να αισθανθεί πως μπορείς να χαλάσεις. Πέρα απ’ το ναδίρ σου να φτάσεις. Να προσπελάσεις σκοτεινά βάθη. Να μουσκέψεις πικρά σ’ αβίαστα λάθη. Ν’ αρνηθείς ό,τι αξίζει, να προσκυνήσεις ό,τι γυαλίζει. Στη βγαίνει hardcore, μα παίζει στο easy. Aimbots και cheats, αρκεί να κερδίζει. Kουρντίζει φάλτσα και δίνει τέμπο για στραγάλια και πασατέμπο. “Μ’ ακούει κανείς εδώ που εκπέμπω;” ρωτάς αφελής κι ακούγεσαι αστεία. Ο βίος μακρύς, η τέχνη βραχεία.

Ψάχνεις για ελπίδα να παιχτεί στα ηχεία. Με τη μιζέρια μεσοτοιχία. Πάλι παράσιτα; Τι ατυχία! Πας για κατάθλιψη χωρίς τη λοχεία. Επιληψία απ’ τα εμβόλιμα. Με τ’ ανεξήγητα καινά σου υφίσταται κώλυμα. Άσχημο μπούκωμα που απαιτεί συνταγή για γενόσημο ρινικό εναιώρημα. Δείξε πυγμή, μη φέρεσαι ανώριμα. Γύρνα το στα κλισέ και στα γνώριμα. Φθηνή παρρησία, χύμα κολόνια, για τις βασίλισσες και για τα πιόνια. Μαδημένα παγώνια, άδεια κρυστάλλινα ανθοδοχεία. Είναι λαχεία, καημένε, οι λέξεις. Για να κερδίσεις πρέπει να παίξεις. Κι αν δεν αντέξεις, αχ πόσο κρίμα, ακόμη ένας που πνίγηκε προσπαθώντας να καβαλήσει το κύμα. Τραγικών περιστάσεων έπεσες θύμα.

Λίμα νυχιών, ατμιστές και hentai. Η σάρκα διψάει για wi-fi. Είτε ανθρώπινο, είτε AI, απλώς πετιέται, αν δεν περπατάει. Η πνοή σου την γαργαλάει, ενώ φιλήδονα χαμογελάει. Έφτιαξες πρόταση; Πουφ! Ξέχνα τη, πάει! Ξέρει πολύ καλά να στη σπάει. Δεν σταματάει. Δεν δείχνει συμπόνια. Τι κι αν το έργο χρειάστηκε χρόνια. Το συνθλίβει με σβέλτα σαγόνια. Το φορτώνει σε σάπια βαγόνια. Που αργοκυλάνε σε ράγες κοινές, σκηνοθετώντας καλτ τρόμου σκηνές. Ωπ, άλλο ένα flop. Η ακεραιότητα δεν φτάνει στα top. Αναμορφικός φακός για σινεμασκόπ; Για κούνα κεφάλι. Ο δημιουργός χαρίζει, δεν επιβάλλει. Το τι σημαίνει θα το πούνε οι άλλοι.